நீயும் நானும்........

வேறிரு உடல்கள்,

சிந்தனையிலும் வேறுபாடு.

 

சிரிப்பதிலும் வகை வேறு,

சினம்கொல்வதிலும் விதம் வேறு.

 

உனக்கு பிடித்ததை

எனக்கும் பிடித்து போக

ரசனையை தளர்த்தி பார்க்கிறேன்,

முடியவில்லை.

 

எனக்கு பிடித்ததை

உனக்கும் பிடிக்க வைக்க

புரண்டு பார்க்கிறேன்,

புண்ணியமில்லை.

 

உன் வழியில்

நானும் நடக்க

பாதம் வைக்கிறேன்,

நடந்தும் செல்கிறேன்.

மனது மட்டும் ஏனோ

முறுக்கிக் கொள்கிறது.

 

என் விருப்பம்

உனக்கு அருவருப்பு.

உன் விருப்பம்

எனக்கு அனாவசியம்.

 

எதிலும் முரண்பாடு

கருத்திலும் வேறுபாடு.

இருந்தாலும் உன்னை பிடிக்கிறது.

உன்னை மட்டுமே பிடிக்கிறது.

 

முதன் முதலில் பார்த்தபோதே,

என் மூச்சை நிறுத்தி

பேச வைத்தவளே!

 

சில கேள்விகளை யோசித்தபோது

உதித்த பதில்கள்,

 

உன்னைப்போல் உன் ரசனையும் பிடித்துவிட்டால்,

என் ரசனையின் விலாசம் அத்துபோகுமே?

அது முடியாது.

 

உன்னைப்போல் உன் சிந்தனையும் பிடித்துவிட்டால்,

என் சிந்தனை செத்துபோகுமே?

அது வேண்டாம்.

 

நீ சிரிபதற்கும், நான் சிரித்துவிட்டால்,

என் நகைசுவை உணர்வே நாடு கடந்துவிடும்.

அது நடக்காது.

 

உன் கோபத்தின்மேல் நானும் கோபப்பட்டால்,

நானும் விலங்கிற்குச் சமமாவேன்.

அது சரிவராது.

 

நீயும், நானும் போலித் தனத்தோடு

சேர்ந்து வாழ, இது சினிமா அன்று,

வாழ்கை.

 

இருவரும் வாழவேண்டும்,

சேர்ந்தே, அவர் அவர் வாழ்கையை,

இருவேறு துருவங்களாய்.

காதலாகிய காந்த சக்தி

துருவங்களை தரை இறங்காமல்

தாங்கி பிடிக்கும்.

 

உன்னை பிடிக்கும்,

உன்னை மட்டும் தான் பிடிக்கும்.

உனக்கும் என்னை பிடித்தால்?

பிடி என் கரத்தை.

நீயும், நானும்

தொடங்குவோம் ஒரு புது அத்தியாயத்தை.

 

வாழ்கையை அணுகுவோம்,

வேறு வேறு பரிமாணத்தோடு,

வேறு வேறு சிந்தனைகளோடு,

வேறு வேறு சித்தாந்தத்தோடு,

ஆனால் காதல் மட்டும்

அடிநாதமாய்.

 

வாழ்வோமா?